บุกรุกที่สาธารณะ

  คนไทยบางกลุ่มบางคนก็อ้างว่าค่าครองชีพสูงไม่พอค่าใช้จ่ายในแต่ละวันไหนต้องมีลูกเมียที่ต้องดูแลมีหนี้สินต้องชำระทั้งค่าบ้านค่าส่งงวดรถและต้องส่งเงินให้พ่อแม่ที่อยู่ที่ต่างจังหวัดนับว่าเป็นสิ่งที่ควรกระทำอย่างยิ่งแต่ต้องไม่เบียดเบียนสังคมถ้าคนบางกลุ่มรู้จักใช้ทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงปัญหาต่างๆย่อมแก้ไขได้ถ้ารู้จักพอเพียงสิ่งที่ตนเองมีอยู่แล้วใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุดคือมีน้อยใช้น้อยมากๆอย่าอยากมีอยากได้เกินฐานะเพราะท่านจะเป็นหนี้เป็นสินเป็นเงาตามตัวคือค่อยๆมีแต่อย่าก้าวกระโดดเช่นบางคนมีรถเครื่องอยากมีแต่ฐานะไม่พร้อมก็หาเรื่องซื้อรถกระบะคันหนึ่งก็ประมาณ600.000 บาทขึ้น  แล้วแต่รุ่นเป็นต้น บางคนใช้น้อยด้วยซ้ำไม่รู้จะซื้อมาเพื่อประโยชน์สิ่งใดจึงถามว่าซื้อมาทำไมได้รับคำตอบเห็นเค้ามีก็อยากมีบ้างคือใช้เงินไม่รู้คุณค่าของเงินปัญหาตามมาอ้างว่าค่าครองชีพสูงต้องขึ้นราคาสินค้าชาวบ้านตาดำๆต้องมารับกรรมที่ตนเองไม่รู้จักคำว่าพอเพียงพอประมาณเรียกว่าคิดไม่เป็นเอาอารมณ์มาตัดสินใจในการดำเนินชีวิตแล้วชีวิตจะมีความสุขที่แท้จริงได้อย่างไร  บางคนก็บุกรุกที่รอบๆโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ใกล้ประตูทางเข้าซึ่งวันหนึ่งมีคนไข้ประมาณ3-5000 คน ผู้มารับการบริการของโรงพยาบาลและผู้สัญจรไปมาต้องลำบากแทนที่จะเดินบนทางเท้าได้ต้องลงไปเดินบนถนนแทนถ้าบังเอิญโดนรถเฉียวชนขึ้นมาต้องบาดเจ็บพิการก็เพราะว่าแม่ค้าและบริวารบุกรุกที่ทางสาธารณะทั้งนั้นรวมทั้งบริเวรข้างๆคณะทันตกรรมมีอาหารเครื่องดื่มชากาแฟเย็น/20 บาท บิ๊กซีค่าที่2-30,000บาทแล้วกาแฟสดเย็น25 บาทเองซึ่งบุกรุกที่หลวงได้กำไรมหาศาลแต่ยังอ้างว่าเงินไม่พอใช้เรียกว่าใช้เงินไม่รู้คุณค่าได้ง่ายๆไม่มีต้นทุนใช้เงินเพลินมือวันหนึ่งๆกำไรต่อวัน10,00บาทขึ้นภาษีก็ไม่ต้องเสียเรียกว่ามีความเหลื่อมล้ำทางสังคมเห็นได้ชัดและมีที่สาธารณะอีกมากมายที่ไม่ได้กล่าวทำให้บ้านเมืองไม่สวยงามในสายตาของชาวโลกทัศนียภาพสูญเสียไปหมดแบบนี้จะเอาไปอวดชาวโลกได้อย่างไรแม้แต่สิงคโปร์ ญี่ปุ่นบ้านเมืองน่าอยู่ขนาดแพ้สงครามโลกบ้านเมืองเสียหายอย่างมหาศาลแต่ก็สามารถพัฒนาประเทศได้ทุกๆด้านทัศนียภาพก็งามตาน่ามอง